Poornalayam-8: Vedham-Upanishad-Geetha

இணைய தளம் : https://www.poornalayam.org/classes-recorded/

(சுருக்கமான விளக்கமும், சமஸ்க்ரித வார்த்தைகளும்)

(ஆடியோ கேட்டு தெரிந்து கொண்டவைகளை 

எனக்கு நினைவு படுத்தவே இந்த குறிப்புகள் )

கூடுதல் குறிப்பு : நாம் தெரிந்து கொண்டதை மற்றவருக்கு சொல்லும்பொது சமஸ்க்ருத வார்த்தையை சேர்த்து சொன்னால் கருத்துக்கு  மதிப்பு அதிகம். ஆகவே ஒரு கருத்தின் தலைப்பை (ஒரு சில வார்த்தைகள் மட்டும்) சமஸ்கிருதத்தில் நினைவு வைப்பது நல்லது; (வாக்கியத்தை அல்ல, அது நம்மால் முடியாது)

கூடுதல் குறிப்பு : நேற்றைய கட்டுரையை மீண்டும் இப்போது படித்துவிட்டு வந்தால் இன்றைய கட்டுரை நன்றாக புரியும். 

ஆடியோ 5 : 

முதலில் கர்ம யோகத்தில் செயல்களே பூஜை ஆகிறது. பிறகு உடலை ஆதாரமாக கொண்ட செயல்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது. அதாவது காயிக தர்மத்தை விட வேண்டி உள்ளது. இதை தாண்டி வாசிகம் , மானசம் என்ற கர்மத்திற்கு வருகிறான். உபாசகன் ஆகிறான். ஆகவே இவனது அன்பு உலகத்தில் இருந்து எடுக்கப் பட்டு கடவுள் இடம் போகிறது. அதாவது பக்தி இன்னும் தீவிரமாக ஆகப் போகிறது. அதிக காலம் இருந்த பழைய வாழ்வை துறந்து விடுவதால் இனி தேவைப்படும் பொருள்களை கடவுளே தருகிறார். அதை பாதுகாக்கவும் வேண்டாம் என சொல்கிறார். 

பக்தி செலுத்து என்று சொல்வதால் பக்தி செயலாக வெளிப்படும். உணர்வு செயல் ஆகிறது.  கை கூப்புவதும் ஒரு செயல் பக்தி ஆகிறது. மற்ற நாடுகளில் வேண்டுதல் வேறு விதமாக இருக்கிறது. வெளித் தோற்றத்தை வைத்து உணர்வை அறிய முடியாது. பக்தியை இப்படிதான் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. ஆனால் வெளிப்படுத்த வில்லை என்றால் அந்த உணர்வு நம்மை விட்டு வெளியே சென்று விடும். 

வெளிப்படுத்தும் முறையில் அதிக கவனம் செலுத்தினால் பக்தியில் பாவம் போய்விடும். அது ஒரு வெறும் சடங்கு ஆகி விடும். பக்தி முக்கியமே தவிர அதை வெளிப் படுத்தும் முறை முக்கியம் ஆகாது. ஆனாலும் சில சமயம் வெளிப்படுத்தும் முறை நமது பக்தியை ஒழுங்கு செய்யும். ஒரு பக்தன் சொல்கிறார் " பக்தனாக நான் வெள்ளை உடை அணிந்து சாலையில் பயணம் செய்யும் போது எனக்கு சாலை விதிகளை பின்பற்றும் கவனம் அதிகமாக இருக்கிறது" என. இந்த நெறிமுறையில் வந்துவிட்டால் நிஷ்காம பக்தர்களுக்கு தான் சரியான பக்தி முறையை வெளிப் படுத்துகிறேனா என்ற பயம் தேவை இல்லை. 

        சகாம பக்தர்களுக்கு பயம் இருந்தால் நல்லது. நிஷ்காம பக்தனுக்கு செயல் முறையில் பெரிய அக்கறை தேவை இல்லை. காரணம் நம்முள்ளே இருக்கும் இறைவனே சாதனம், சாத்தியம். 

        மேலான வாழ்க்கைக்கு போகும்போது நமக்கு எதிர்ப்பு உண்டாகும். இதற்காக நாம் குணத்தை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டி இருக்கும். அதாவது குணபரிவர்த்தனம் ; அது கடினமாக இருந்தால் அதிக முயற்சி தேவை என அர்த்தம். அதாவது நமக்கு அதிக பலம் தேவை. இன்பத்தை நோக்கி செலுத்தும் கவனத்தை நன்மையை நோக்கி செலுத்த வேண்டும். நமது இந்திரிய சக்திகளை மிகவும் பயன் உள்ள தேவைக்கு பயன் படுத்த வேண்டும். இந்த சக்தியை எப்படி பெறுவது. சுக்ரீவன் வாலியிடம் அடி வாங்கி சென்ற பின் மீண்டும் திரும்பி வந்து தாக்க வரும்போது "சுக்ரீவன் ஏதோ புதிய பலம் இல்லாமல் திரும்பி வார மாட்டான், அதை கண்டு பிடிக்காமல் போரில் இறங்காதே " என தாரா சொல்வான். 

    அதே போல நமக்கு  புதிய சக்தி தேவை என்றால் சரண் அடைய வேண்டும். விபீஷணனும் சுக்ரீவனும் ஸ்ரீராமனிடம் சரண் அடைந்ததால் ஸ்ரீ ராமனின் பலம் அவர்களுக்கு கிடைத்து விட்டது. நமது இந்திரியங்களை, நம் அகங்காரத்தை கட்டுப்படுத்தி சரியான தேவைக்கு பயன்படுத்த கடவுளின் பலம் நமக்கு பின் உள்ளது என பலமான நம்பிக்கை வேண்டும். ராவணன் அகங்காரத்தை சரண் அடைய செய்யாததால்தான் இறுதியில் தோற்றான். கடவுளை முன் நிறுத்தி நமது செயல்களை திறமைகளை காண்பித்தால் அதில் வெற்றி பெறுவோம். மனோ பலம் வேண்டும் என்றால் பக்தி அவசியம். எல்லா செயல்களிலும் இறைவனை சாட்சியாக வைத்துக் கொண்டு ஈடுபட வேண்டும்.  (தொடரும்.. லிங்க்)